Πως τα emoji και τα ακρωνύμια από τρόπος επικοινωνίας γίνονται κώδικας εκμετάλλευσης παιδιών

Εισηγητής: Κίννα Ευθυμία, Ψυχολόγος Εγκληματολόγος MSc – Ψυχοθεραπεύτρια
MSc Ταυτότητα και Διαπροσωπικές Σχέσεις, MSc Ψυχιατροδικαστικής , MSc Investigative Psychology.
Εξ. Συνεργάτης Αιγινητείου Νοσοκομείου

Τα τελευταία χρόνια στην διαδικτυακή επικοινωνία χρησιμοποιούνται emoji, είτε σε συνδυασμό με τον γραπτό λόγο, είτε μόνα ως νέος τρόπος επικοινωνίας. Τα emoji δημιουργήθηκαν το 1999 από Ιάπωνα σχεδιαστή και η λέξη προέρχεται από δύο ιαπωνικές λέξεις ¨εικόνα¨ και ¨γράμμα¨. Αρχικά περιείχαν σύμβολα απλά, όπως πρόσωπα, καρδίες και καιρικές ενδείξεις, ενώ πλέον αποτελούν μέσο για έκφραση συναισθημάτων ειδικά στα νεαρά παιδιά. Χρησιμοποιούνται δε από τα παιδιά όταν θέλουν να κρύψουν από τους γονείς τους το περιεχόμενο των συνομιλιών τους

Πρόσφατα, η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Αυστραλίας (Australian Federal Police) σε συνεργασία με την Microsoft ξεκίνησε να ερευνά και να επεξεργάζεται τα emoji και ακρωνύμια που χρησιμοποιούνται ως κώδικας εκμετάλλευσης παιδιών. Αυτή η έρευνα ξεκίνησε όταν κάποια συγκεκριμένα emoji όπως το μήλο χρησιμοποιήθηκαν από μια συγκεκριμένη ομάδα στο διαδίκτυο ¨manosphere¨ ή αλλιώς ¨ανδρόσφαιρα¨ για να σχολιάζεται η υπεροχή των αγοριών και των αντρών έναντι του γυναικείου φύλου. Αυτό εξαπλώθηκε και τα emoji πλέον χρησιμοποιούνται και στην διακίνηση γυμνών φωτογραφιών ανήλικων παιδιών είτε για τον εκβιασμό τους. Μάλιστα το 2016 η Apple αντικατέστησε κάποια ρεαλιστικά εικονίδια με μη αληθοφανή όπως το μαύρο μεταλλικό πιστόλι με πράσινο νεροπίστολο, μετά από καταγγελίες για απειλές. 

Για παράδειγμα το emoji που παριστάνει μια θυμωμένη φάτσα σημαίνει την κοινοποίηση φωτογραφιών σε πληθυσμό χωρίς την συναίνεση του ατόμου ,  η μωβ καρδιά σημαίνει σεξουαλική επιθυμία, η κίτρινη καρδιά αθώα αγάπη, το σφυρί σημαίνει σεξουαλική δραστηριότητα, το πιάτο με την σούπα σημαίνει γυμνές φωτογραφίες και τα δύο μάτια αναπαριστούν την λήψη γυμνών φωτογραφιών, η νιφάδα αναπαριστά την κοκαΐνη και το άλογο τα ναρκωτικά. Ακρωνύμια όπως το GNOC ( get naked on camera) που σημαίνει την χρήση κάμερας με γυμνό σώμα, το  LMIRL ( let’s meet in real  life) που σημαίνει την παρότρυνση για ραντεβού δια ζώσης, το PIR (parent in room) που σημαίνει την διακοπή της συνομιλίας καθώς ο γονέας είναι στο δωμάτιο), CD9 ή Code 9 που σημαίνει ότι οι γονείς είναι στο σπίτι και η φράση ¨catch the case¨ που χρησιμοποιείται για την σεξουαλική επιθυμία προς ανήλικο.

Τα παιδιά προ-εφηβείας και εφηβείας είναι πολύ πιθανό να γνωρίζουν αυτές τις κωδικοποιήσεις για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η ανάγκη ιδιωτικότητας που έχει η ηλικία τους και που πολλές φορές δεν ξέρουν πως να την ζητήσουν ή οι γονείς την παραβιάζουν. Ο δεύτερος λόγος είναι πως οτιδήποτε φαίνεται ή είναι επικίνδυνο τα γοητεύει, όπως και το σκοτεινό διαδίκτυο, καθώς η παρορμητικότητα, η άγνοια κινδύνου και η ανάγκη τους για εξερεύνηση μπορεί να τα παρασύρει. Ακόμη, οτιδήποτε απορρίπτεται από τους γονείς και δεν συζητιέται μέσα στο σπίτι ως δύσκολο θέμα όπως πχ η σεξουαλικότητα, είναι στην εποχή μας σίγουρο ότι το παιδί θα το αναζητήσει στο διαδίκτυο και οι πληροφορίες που θα λάβει, μπορούν να είναι από κάποιον άγνωστο με κακούς σκοπούς.

Συνοψίζοντας, θυμόμαστε ότι το διαδίκτυο είναι ένα μέσο που χρησιμοποιείται για πολλούς σκοπούς, όμως υπάρχει και η παραβατική πλευρά, άρα τα παιδιά πρέπει να είναι ενήμερα και οι γονείς δεκτικοί σε συζητήσεις. Ότι θεωρείται αθώο στο διαδίκτυο μπορεί και να γίνει επικίνδυνο στα χέρια κακόβουλων, όπως τα emoji που από απλά εικονίδια μπορούν να γίνουν κώδικας επικοινωνίας με διφορούμενη πρόθεση ή μέσο παρενόχλησης και αποπλάνησης. Άρα πρέπει να ενημερώνουμε τα παιδιά για το πως μπορεί να προσεγγιστούν από κακόβουλους και σε περίπτωση που ο γονέας αντιληφθεί κάποια περίεργη συνομιλία είναι πολύ σημαντικό να απευθυνθεί στις αστυνομικές αρχές, αφού έχει κρατήσει αποδεικτικά της συνομιλίας.

Πήγες:

https://repository.law.miami.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1123&context=umrsjlr

https://repository.law.miami.edu/cgi/viewcontent.cgi?article=1123&context=umrsjlr

https://aclanthology.org/2021.eacl-main.28/