Επικαιρότητα

Γιατί οι Γερμανοί φοβούνται τον Ντόναλντ Τραμπ – Το πολιτικό τέλος της Μέρκελ

Οι Γερμανοί θεωρούν ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι πιο επικίνδυνος από τον Ρώσο ομόλογό του, τον Βλαντίμιρ Πούτιν ή τον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν, σύμφωνα με μια δημοσκόπηση του ινστιτούτου YouGov για λογαριασμό του Γερμανικού Πρακτορείου.

Ο Τραμπ είναι επίσης πιο επικίνδυνος από τον ανώτατο θρησκευτικό ηγέτη του Ιράν, Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ και από τον πρόεδρο της Κίνας Σι Τζινπίνγκ, απάντησαν οι 2.024 ερωτηθέντες που συμμετείχαν σε αυτήν την έρευνα.

Πάνω από 4 στους 10 (ποσοστό 41%) είπαν ότι μεταξύ των πέντε ηγετών, ο Τραμπ συνιστά μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη. Το 17% επέλεξε τον Κιμ, ενώ ο Πούτιν και ο Χαμενεΐ βρέθηκαν μαζί στην τρίτη θέση με 8%. Παράλληλα, ο Σι θεωρείται ο «λιγότερο απειλητικός» όλων, με ποσοστό 7%.

Πέρσι, σε παρόμοια δημοσκόπηση, το ινστιτούτο είχε ζητήσει από τους ερωτηθέντες να επιλέξουν τον «πιο επικίνδυνο» μεταξύ των Τραμπ, Κιμ και Πούτιν. Σχεδόν οι μισοί, το 48%, έκριναν ότι ο Τραμπ συνιστά τη μεγαλύτερη απειλή για την ειρήνη.

Μια άλλη δημοσκόπηση, του ινστιτούτου Kantar για τον όμιλο μέσων ενημέρωσης Funke, έδειξε ότι οι Γερμανοί εμπιστεύονται περισσότερο τον Γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν (57%) παρά την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ (53%).

Το πολιτικό τέλος της Ανγκελα Μέρκελ πλησιάζει- Πρώτος απολογισμός

to-politiko-telos-tis-angkela-merkel-plisiazei--prwtos-apologismos

Το τέλος της θητείας της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ πλησιάζει. Και με αφορμή αυτό το γεγονός, η DW κάνει έναν μίνι απολογισμό.
Πολλές φορές στο παρελθόν έγινε λόγος για παραίτηση της Άγκελας Μέρκελ από την καγκελαρία, ιδίως σε περιόδους ρήξεων εντός του κυβερνητικού συνασπισμού στο Βερολίνο. Όμως η Μέρκελ παραμένει καγκελάριος εδώ και 14 χρόνια και δηλώνει αποφασισμένη να εξαντλήσει την κυβερνητική της θητεία. Δημοσκοπήσεις δείχνουν μάλιστα ότι η πλειονότητα των Γερμανών θέλει την Άγκελα Μέρκελ να παραμείνει καγκελάριος μέχρι το 2021 παρά την κριτική που ασκείται στο κυβερνητικό έργο.

Η Γερμανία, αλλά και ο υπόλοιπος κόσμος δεν είναι πια αυτό που ήταν, όταν η Μέρκελ αναλάμβανε για πρώτη φορά καθήκοντα καγκελαρίου το 2005. Στη Γερμανία η πολιτική πόλωση είναι η μεγαλύτερη εδώ και δεκαετίες, με την Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) να είναι το ισχυρότερο αντιπολιτευόμενο κόμμα στο κοινοβούλιο. Την ίδια στιγμή τα ποσοστά τόσο των γερμανών συντηρητικών, όσο και των σοσιαλδημοκρατών διαγράφουν φθίνουσα πορεία.

Μέρκελ: Μόνη μπροστά σε ένα χαώδες διεθνές περιβάλλον

Και διεθνώς όμως η κατάσταση είναι περισσότερο εύθραυστη. Ο αμερικανός πρόεδρος Τραμπ αμφισβητεί δημόσια το νόημα της νατοϊκής συμμαχίας και οι Βρετανοί γυρνούν την πλάτη στην ΕΕ. Ο βιογράφος της Μέρκελ Ραλφ Μπόλμαν πιστεύει ότι η καγκελάριος θεωρεί τις εξελίξεις αυτές «μια πολύ σοβαρή κρίση των δυτικών δημοκρατιών».

Σύμφωνα με τον Ραλφ Μπόλμαν κύριος στόχος της Μέρκελ στο χρόνο που της απομένει στην καγκελαρία είναι «να μην αφήσει την Γερμανία, την Ευρώπη, αλλά κα τον υπόλοιπο κόσμο στο χάος». Είναι γεγονός ότι η Άγκελα Μέρκελ δεν ήταν ποτέ πολιτικός με μεγάλα οράματα. Χωρίς να μιλούν δημόσια αρκετά στελέχη των Χριστιανοδημοκρατών θα επιθυμούσαν η Μέρκελ να ακολουθούσε το παράδειγμα του γάλλου προέδρου Μακρόν, ο οποίος κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για την αναμόρφωση της ΕΕ ή ξεκίνησε δημόσια συζήτηση για την βορειοατλαντική συμμαχία χαρακτηρίζοντας το ΝΑΤΟ «εγκεφαλικά νεκρό».

Η απόφαση να δεχθεί η Γερμανία χιλιάδες πρόσφυγες

Καμία πολιτική της απόφαση δεν είναι τόσο αμφιλεγόμενη όσο εκείνη του 2015, όταν άφηνε τα γερμανικά σύνορα ανοιχτά σε εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες χωρίς καν να συμβουλευθεί το γερμανικό κοινοβούλιο. Για πολλούς στη Γερμανία η καγκελάριος έγινε ένα μισητό πρόσωπο, ενώ για άλλους ήταν ο σωτήρας του δυτικού κόσμου.

Ποια θα είναι η πολιτική παρακαταθήκη της Μέρκελ; Ο βιογράφος της εκτιμά ότι «η καγκελάριος θα ήθελε να είναι η γυναίκα που κατάφερε να περάσει επιτυχώς τη Γερμανία μέσα από τις συμπληγάδες κρίσεων, όπως η ευρωκρίση και η προσφυγική κρίση και η πολιτικός που έκανε τους Χριστιανοδημοκράτες ένα πιο ανοιχτό και πιο ανεκτικό κόμμα παρά το τίμημα εισόδου ενός ακροδεξιού λαϊκιστικού κόμματος στο γερμανικό κοινοβούλιο.

Source:thetoc